Wszechnica Żywieniowa w SGGW

Historia wykładów

 Prelekcje w semestrze letnim w roku akademickiego 2010

 

16 czerwca - Dieta – niedoceniana metoda leczenia nadciśnienia tętniczego

prelekcję wygłosiła

dr inż. Danuta Gajewska

 prezentacja

 

19 maja - Żywienie a aktywność tarczycy

 

prelekcję wygłosiła

prof. dr hab. Danuta Rosołowska-Huszcz

prezentacja

21 kwietnia - Indeks glikemiczny produktów – ważny element diety w otyłości, cukrzycy i ...
prelekcję wygłosiła

dr inż. Ewa Lange

slajdy

Ewa Lange Katedra Dietetyki SGGW

Przez ponad 20 ostatnich lat głównym elementem dietoprofilaktyki oraz dietoterapii otyłości, a także powikłań miażdżycy było zmniejszenie spożycia tłuszczu. Obecnie coraz więcej uwagi przykłada się nie tylko do udziału, ale i do struktury węglowodanów diety. W 1981 r. Jenkins wraz z współpracownikami zbadał wpływ 62 zwyczajowo spożywanych produktów i cukrów prostych na glikemię poposiłkową w grupie ochotników. Na tej podstawie opracował alternatywny system charakteryzujący żywność zawierającą węglowodany, nazywając go indeksem glikemicznym.

Indeks glikemiczny (IG) definiowany jest jako porównanie odpowiedzi glikemicznej (zmian stężenia glukozy we krwi) po spożyciu produktów spożywczych lub posiłków w porównaniu do odpowiedzi glikemicznej na taką samą ilość węglowodanów pochodzącą ze standardowego produktu (glukoza lub białe pieczywo) spożytego przez tę samą osobę. Im wyższa wartość indeksu glikemicznego danego produktu, czy posiłku, tym wyższe stężenie glukozy we krwi, po jego spożyciu w odniesieniu do zmian obserwowanych po ekwiwalentnej ilości glukozy.

Na wartość indeksu glikemicznego produktów spożywczych, a co za tym idzie odpowiedź glikemiczną po ich spożyciu, wpływa także szereg czynników związanych z właściwościami samego produktu, czy posiłku, takich jak: zawartość i wzajemne proporcje glukozy, fruktozy, sacharozy, laktozy i skrobi, struktura skrobi (proporcja amylozy do amylopektyny), procesy technologiczne (stopień żelifikacji skrobi, wielkość cząsteczki, forma i struktura produktu) oraz zawartość innych składników w produkcie (tłuszcz, białko, błonnik pokarmowy, składniki antyodżywcze, kwasy organiczne).

Podstawą diety o niskim indeksie glikemicznym powinny być produkty, takie jak: większość surowych owoców i warzyw, niskotłuszczowe produkty mleczne, warzywa strączkowe oraz orzechy. Proporcjonalnie mniejszy udział w diecie o niskim indeksie glikemicznym zajmują niskoprzetworzone pieczywo pełnoziarniste, czy na zakwasie, naturalne płatki zbożowe, nie rozgotowane makarony, kasze oraz ryż. W najmniejszej ilości zalecane są produkty o najwyższym indeksie glikemicznym takie jak: przetworzone produkty zbożowe, w tym pieczywo z wysoko oczyszczonej mąki i większość przetworów śniadaniowych, wyroby cukiernicze, słodycze, słodkie napoje i ziemniaki.

Dieta bogata w węglowodany, o wysokim indeksie i ładunku glikemicznym zwiększa ryzyko rozwoju insulinooporności, zespołu metabolicznego oraz występowania cukrzycy typu 2 i chorób układu sercowo-naczyniowego, takich jak niedokrwienna choroba serca. Posiłki o niskim indeksie glikemicznym mogą sprzyjać dłuższemu utrzymywaniu się uczucia sytości i mniejszemu spożyciu podczas następnych posiłków. Może to znaleźć zastosowanie w konstruowaniu diet redukujących masę ciała.

Zalecenia diety bogatej w produkty o niskim indeksie glikemicznym, mogą być alternatywą dla standardowych zaleceń diety niskoenergetycznej, szczególnie u dzieci i młodzieży, czy osób z cukrzycą typu 2, zaburzoną tolerancją glukozy, hipertriglicerydemią, czy hiperlipidemią mieszaną. Dieta o niskim IG przy podobnej utracie masy może w większym stopniu zmniejszać zawartość tłuszczu w ciele, powodując jednocześnie mniejsze zmiany wydatków energetycznych. Indeks glikemiczny diety powinien być traktowany jako dodatkowe zalecenie normo-, czy niskoenergetycznej, jednak jego wpływ powinien być rozpatrywany łącznie z innymi założeniami stosowanej dietoterapii.

 

17 marca – Wegetarianizm, post, głodówka a nasze zdrowie

prelekcję wygłosiła

dr inż. Anna Kołłajtis-Dołowy

slajdy

17 lutego – Interakcje pomiędzy żywnością a lekami

 prelekcję wygłosiła

dr inż. Katarzyna Wolnicka

(Instytut Żywności i Żywienia)

 slajdy

dr inż. Katarzyna Wolnicka

Zakład Dietetyki i Żywienia Szpitalnego z Kliniką Chorób Metabolicznych Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie

 W ostatnich latach zwraca się większą uwagę na to, jak ważną rolę odgrywa żywność i sposób żywienia w procesie farmakoterapii. Składniki naszej diety (takie jak: błonnik, tłuszcze, flawonoidy, furanokumaryny, składniki mineralne, witaminy, kofeina i inne) mogą modyfikować etapy farmakokinetyki leku, tj. wchłanianie, metabolizm i jego wydalanie. Czasami dochodzi do synergicz­nego działania leku i składników żywności, przy czym siła działania leku może ulec zwielokrotnieniu. Niektóre z tych interakcji są bardzo groźne i prowadzą do zaburzeń rytmu serca, gwałtownego wzrostu ciśnienia tętniczego krwi albo hipotomii ortostatycznej. Oceniono, że interakcje leków z żywnością mogą istotnie pogorszyć skuteczność leczenia, wydłużyć okres hospitalizacji oraz w konsekwencji zwiększyć jego koszty.

 

 

 

Nagłówek
Aktualności